Sygnały wysyłane przez koty są wyrazem konkretnych uczuć i emocji, które przeżywają w danym momencie. Istnieje wiele sposobów, w jakie koty porozumiewają się między sobą, a ich komunikacja obejmuje mowę ciała, sygnały dźwiękowe oraz zapachowe. O bliskich relacjach między kotami świadczy między innymi ocieranie się o siebie, witanie się „nos w nos” lub z uniesionym ogonem, wzajemna pielęgnacja, rolowanie się na podłodze oraz wspólna zabawa.
Koty rozpoznają się po zapachach – zostawiają sobie „feromonowe wiadomości”
Komunikacja zapachowa jest dla kotów najważniejsza. Jest to forma porozumiewania się wewnątrzgatunkowa, koty wykorzystują ją wyłącznie do komunikacji między sobą. Koty to zwierzęta, które nie żyją w grupach, to samotnicy – w ten sposób przekazują informacje o sobie innym kotom, które mogą odebrać te komunikaty o wiele późnej. Koty pozostawiają swój zapach za pomocą feromonów. Feromony to substancje chemiczne uwalniane do otoczenia. Wydzielane są przez gruczoły znajdujące się w różnych obszarach ciała kota: na policzkach, brodzie, czole, na wibrysach, na opuszkach palców.
Koty ocierają się bokami pyszczka, pocierają głową o przedmioty np. meble, framugi drzwi, inne koty, psy, ludzi i w ten sposób zaznaczają przestrzeń jako bezpieczną i przyjazną: „tu czuję się bezpiecznie, tu jest mi dobrze”.
Komunikacja zapachowa służy głównie do ustalania granic terytorium, nawiązywania relacji z innymi kotami, oznaczaniu zasobów oraz tworzeniu tzw. wspólnego zapachu grupy.
Drapanie nie służy jedynie pielęgnacji pazurów – to również sposób na pozostawienie zarówno śladu zapachowego, jak i wizualnego, który informuje inne koty o przynależności danego terenu. Jednym z najbardziej wyraźnych przejawów komunikacji zapachowo-wizualnej jest załatwianie się poza kuwetą.
Może Cię zainteresować: Jak prawidłowo wprowadzić nowego kota do kociego rezydenta?
Mowa ciała i komunikaty dźwiękowe – porozumiewanie się kotów między sobą oraz z ludźmi
Koty porozumiewają się za pomocą mowy ciała. Aby jednak prawidłowo zrozumieć koci przekaz, należy patrzeć na zwierzę w sposób całościowy.
Komunikacja wzrokowa kotów odbywa się poprzez pozycję ciała, oczy, uszy, ogon oraz wibrysy. Niektóre sygnały są dobrze znane, np. uniesiony ogon z lekko zakrzywionym końcem oznacza chęć nawiązania kontaktu, powolne mruganie oczami – zadowolenie, a wygięty w łuk grzbiet i nastroszona sierść to zwykle postawa defensywna. Inne sygnały, jak kąt nachylenia wibrysów, są bardzo subtelne i często pozostają niezauważone przez opiekunów. Dlatego, aby dobrze zrozumieć kota, trzeba obserwować zwierzę w całości oraz w określonym kontekście.
Komunikacja dźwiękowa kotów jest bardzo rozbudowana
Koty wydają około 100 różnych dźwięków, z których wiele jest dla człowieka niesłyszalnych. Potrafią mruczeć, miauczeć, ćwierkać czy syczeć.
Koty mruczą, gdy są zadowolone. Co więcej, badania przeprowadzone w USA wykazały, że wibracje towarzyszące mruczeniu mogą uśmierzać ból oraz wspierać regenerację organizmu. Mruczenie może być „prozdrowotne”.
Koty mruczą również w sytuacjach stresu, aby się rozluźnić i uspokoić, np. podczas wizyty u weterynarza. Koty mruczą także w sytuacji bólu, aby go złagodzić. Kotka mruczy podczas porodu oraz później, aby uspokoić swoje kocięta. Jeżeli więc zaobserwujemy, że kot zaczyna mruczeć bez wyraźnego powodu, a do tego zmienia swoje codzienne zachowania (np. staje się apatyczny, więcej śpi, mniej je, izoluje się i odmawia zabawy), jest to wskazanie do kontrolnej wizyty u lekarza weterynarii w celu wykluczenia problemów zdrowotnych.
Miauczenie – w przeciwieństwie do innych form komunikacji – jest używane głównie w relacjach z ludźmi. Uważa się, że koty miauczą przede wszystkim do ludzi, a nie do siebie nawzajem. Rodzaj miauczenia może się różnić w zależności od sytuacji: inaczej brzmi, gdy kot domaga się uwagi, inaczej, gdy jest głodny, zestresowany lub odczuwa ból. Żyjąc z człowiekiem kot uczy się, na które dźwięki opiekun reaguje najsilniej i zaczyna wykorzystywać je do swoich potrzeb.
Przeczytaj też: Dlaczego koty chodzą własnymi ścieżkami?
Porównanie komunikacji ludzi i kotów
Ludzie porozumiewają się głównie za pomocą słów, czyli komunikacji werbalnej, częściowo uzupełnianej mową ciała. Koty natomiast opierają się przede wszystkim na komunikacji zapachowej. My, jako ludzie, rozmawiamy w różnych językach, podczas gdy koty mają swój jeden uniwersalny język. Kocie sygnały bywają bardzo subtelne, dlatego ich odczytywania trzeba się nauczyć – w przeciwieństwie do ludzkiej mowy, która jest dla nas naturalna. Zrozumienie kociej komunikacji pozwala na lepsze budowanie relacji ze swoim mruczącym towarzyszem.
Potrzebujesz profesjonalnej porady? Sprawdź ofertę – koci behawiorysta Warszawa
